بوی شرجی

یادگار یک دوست...

00mehdi00 — Tue, 16 Oct 2007 22:15:39 GMT

در غبار غربتي بي همزبان

در حصار وحشتي نا مهربان

در هجوم دردبيگاه آمده

همزباني تازه از راه آمده

آمدي تا قصه پردازي كني

خا طرم را بازنو سازي كني

اي به كيفيات احوال آشنا

پارسالم دوست امسال آشنا

ديرگاهي بود که فكرم مرده بود

در سكوت خويش خوابم برده بود

چشمم از خواب جنون پف كرده بود

روحم ابراز تألف كرده بود

خيمه در خاموشي شب داشتم

از هجوم شرم غم تب داشتم

آمدي شب را پراندي از سرم

فرصت پرواز دادي بر سرم

اي خيال انگیز و ناز و دلفریب

آشنای درد، ای احساس غریب

در شب تنهایی و دلواپسی

خوب ميدانستم که از ره ميرسي

در كوير خشك انگیز حیات

هدیه کردی بر من اکسیر حیات

دستت احساس غرورم را شکست

ضربه ات جام بلورم را شکست

عقده دل را کنون وا میکنم

گوش کن آرام نجوا میکنم

گریه های بی صدا را گوش کن

گوش کن این شکوه ها را گوش کن

کاش میدانستی تو اندوه مرا

لایه ای از بغض انبوه مرا

شعر من سرمایه یأس من است

حرفهایم آیه یأس من است

درنگاهت غم خیال انگیزتر

چشم تو از چشم من لبريزتر

دوست دارم بعد از اين نيت كنم

با تو احساس صميميت كنم

تا كنم چون روح خود ديوانه ات

ميگذارم سر بروي شانه ات

غصه هايم را تحمل كرده اي

زود در باغ دلم گل كرده اي

در هجوم شكوه كوتاه آمدي

صبر كردي با دلم راه آمدي

تا خيالت در دلم رخنه كند

لحظه اي گرماي روحم يخ نكرد

اي زبان بي زباني هاي من

سايه ى بي سايباني هاي من

با تو دل را اهل سازش مي كنم

غصه را گرم نوازش مي كنم

سينه را از كينه خالي مي كنم

خويش را حالي به حالي مي كنم

آشناي صبح و شامم بوي توست

خوش ترين بو در مشامم بوي توست

با تو شوق انگیز، جام شوکران

خاطرت، معنای از ما بهتران

خاطرت روح مرا تسخیر کرد

یاد تو چشم و دلم را سير كرد

حس نمودي درد شيرين مرا

باز كردي بغض ديرين مرا

خشك بودم تا تو لبخندي زدي

با درختي سبز پيوندم زدي

تو حريف حرفهايم نيستي

چون نميداني برايم چيستي

گرچه غم همواره در جان من است

روز و شب ناخوانده مهمان من است

هر شبي نقش افريني مي كند

در دل من شب نشيني مي كند

باز هم دل را ز غم پر مي كنم

از غم اظهار تشكر مي كنم

چون نيازت با غم آيد در دلم

تا تو را دارم چه غم دارد دلم

خوب شد، درد دل كرديم ما

تازه فهميديم، همدرديم ما

با من اكنون خويش را فرياد كن

هر كجا هستي مرا هم ياد كن.

شریعتی

00mehdi00 — Wed, 01 Aug 2007 00:28:15 GMT

در برابر وحشي ترين تازيانه ها ،

سكوت مردانه و غرور آميز مرد نبايد بشكند.

در برابر هيچ دردي،لب مرد به شكوه نبايد آلوده گردد.

من از ناليدن بيزارم.

سنگين ترين دردها و خشن ترين ضربه هاي آفرينش،

تنها مي توانند مرا به سكوت وادارند.

ناليدن، زاريدن، گله كردن، شكايت، بد است

00mehdi00 — Tue, 05 Jun 2007 00:09:18 GMT

من چيستم؟
افسانه اي خموش در آغوش صد فريب
گرد فريب خورده اي از عشوه ي نسيم
خشمي كه خفته در پس هر درد خده اي
رازي نهفته در دل شب هاي جنگلي
من چيستم؟
فريادهاي خشم به زنجير بسته اي
بهت نگاه خاطره آميز يك جنون
زهري چكيده از بن دندان صد اميد
دشنام پست قحبه ي بدكار روزگار
من چيستم؟
برجا ز كاروان سبك بار آرزو
خاكستري به راه
گم كرده مرغ دربه دري راه آشيان
اندر شب سياه
من چيستم؟
يك لكه اي ز ننگ به دامان زندگي
و ز ننگ زندگاني آلوده دامني
يك ضجه ي شكسته به حلقوم بي كسي
راز نگفته اي و سرود نخوانده اي

من چيستم؟
------------------
-------------------
-----------------------
من چيستم؟
لبخند پر ملالت پاييزي غروب
در جستجوي شب
يك شبنم فتاده به چنگ شب حيات
گمنام و بي نشان
در آرزوي سر زدن آفتاب مرگ

00mehdi00 — Thu, 29 Mar 2007 01:19:30 GMT

شاید امشب بدترین خبر زندگیم رو شنیدم. خبری که چندین ساله از شنیدنش وحشت داشتم.

ولی انگار هیچ عکس العمل خاصی انجام ندادم. هیچ کس نفهمید که این خبر چقدر برای من تلخ بود.

شاید از بس انتظار شنیدنش رو داشتم و همیشه با خودم تکرار کردم دیگه یه چیز عادی شده برام.

از فردا من یه آدم دیگه هستم با یه طرز تفکر جدید ، با یه آینده ی جدید، مثل کسی که بلایی که نباید سرش بیاد اومده.

چقدر ساده بودم اینهمه سال دل به تو داده بودم

الوووو

00mehdi00 — Wed, 31 Jan 2007 20:15:02 GMT

الو سلام، منزل خداست؟

اين منم مزاحمي که آشناست…

… هزار دفعه اين شماره را، دلم گرفته است ولي هنوز

پشت خط در انتظار يک صداست…

شما که گفته ايد پاسخ سلام واجب است… به ما که مي رسد ، حساب بنده هايتان چرا جداست؟

… الو دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد

خرابي از دل من است؟ يا که عيب سيم هاست؟

چرا صدايتان نمي رسد، کمي بلند تر…

صداي من چطور؟ خوب و صاف و واضح و رساست؟

اگر اجازه مي دهي برايت درد دل کنم…

شنيده ام که گريه بر تمام دردها شفاست.

مهدی در زیر منبر آیت ا... حسنی

00mehdi00 — Fri, 01 Dec 2006 21:12:33 GMT

سلام.

خبر جدید اینکه تازگی یه بیکار پیدا شده که هی فرط و فرط میاد توی قسمت نظرات و پیشنهادات وبلاگ ما قار قار میکنه.

حالا من چند تا استراتژی برای این موضوع دارم که یکی یکی میگم:

۱- این دوست علاف ما اونقدر بیکاره که وقتی دیگه از بیکاری حوصلش سر میره میاد توی وبلاگ ما و نظرات خودش رو ردیف میکنه.

۲- این بیکار جون یه انسان بسیار وارسته و دوست داشتنیه که بخاطر اینکه یه مقداری به امار بازدیدکننده های وبلاگ من اضافه کنه از خیر وقت و پول و جون خودش مایه میزاره که منو خوشحال کنه و اگه اینطور باشه که من از اون تشکر میکنیم.( به نکات انشایی هم دقت کنین)

۳- پیرو بند ۲ که اگه اینطور که گفتم باشه باید بهش بگم که خیلی گلی ، غلامتیم!!!!!!!

۴- خوشم میاد با اینکه وبلاگ داره هنوز فرهنگ استفاده از اون رو بلد نیست و میاد داخل وبلاگ میشینه و شروع میکنه به بافتن عراجیف. وقتی که یکی از پستهای وبلاگش رو میخونی احساس میکنی که داری یک خط رو چندین بار میخونی میدونین چرا؟

۵- برای اینکه این دوست قشنگ حرف دیگه ای نداره که توی وبلاگش بنویسه.

۶- اونوقت چی؟ وقتی هم توی وبلاگ بقیه نظر میزاره حوصله ی نوشتن آدرس وبلاگش رو نداره.

۷- حالا باز خوبه که اسمش رو مینویسه.

۸- اگه مردی آدرس وبلاگت رو بزار تا باهات کل کل کنم و اگه ضعیفه هستی که برو با آقاتون بیا.

۹- برای اونایی که هنوز نمیدونن من منظورم با یک باشه خوبه؟ یه وبلاگ داره از بس توش عکس گذاشته که بالا نمیاد.

۱۰- یک نفر با موبایل من که مدل ۳۳۱۰ هست تماس گرفته و میگه تو چرا هی دیر به دیر وبلاگت رو آپدیت که یه کلمه خارجی هست و من از اجنبی بدم میاد میکنی؟

۱۱- حالا هم چون استراتژیهام تمام شده خیلی نظر نیدین تا بعد ...

عشق؟؟؟

00mehdi00 — Wed, 15 Nov 2006 20:59:18 GMT

عشق يعني …

… خاطرات بي غبار دفتري از شعر و از عطر بهار

عشق يعني يك تمنا!

,… يك نياز

زمزمه از عاشقي با سوز و ساز

عشق يعني چشم خيس مست او

زير باران

دست تو در دست او…

حالمان بد نيست...!!!

00mehdi00 — Mon, 18 Sep 2006 05:05:22 GMT

حالمان بد نيست غم کم می خوريم کم که نه! هر روز کم کم می خوريم

آب می خواهم، سرابم می دهند عشق می ورزم عذابم می دهند

خود نمیدانم کجا رفتم به خواب از چه بیدارم نکردی آفتاب؟؟

خنجری بر قلب بيمارم زدند بی گناهی بودم و دارم زدند

دشنه ای نامرد بر پشتم نشست از غم نامردمی پشتم شکست

سنگ را بستند و سگ آزاد شد يک شبه بيداد آمد داد شد

عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام تيشه زد بر ريشه ی انديشه ام

عشق اگر اينست مرتد می شوم خوب اگر اينست من بد می شوم

بس کن ای دل نابسامانی بس است کافرم دیگر مسلمانی بس است

در میان خلق سردرگم شدم عاقبت آلوده مردم شدم

بعد ازاين بابی کسی خو می کنم هر چه در دل داشتم رو می کنم

نیستم از مردم خجر بدست بت پرستم بت پرستم بت پرست

بت پرستم،بت پرستی کار ماست چشم مستی تحفه ی بازار ماست

درد می بارد چو لب تر می کنم طالعم شوم است باور می کنم

من که با دريا تلاطم کرده ام راه دريا را چرا گم کرده ام؟؟؟

قفل غم بر درب سلولم مزن! من خودم خوشباورم گولم مزن

من نمی گويم که خاموشم مکن من نمی گويم فراموشم مکن

من نمي گويم که با من يار باش من نمی گويم مرا غم خوار باش

من نمی گويم،دگر گفتن بس است گفتن اما هيچ نشنفتن بس است

روزگارت باد شيرين! شاد باش دست کم يک شب تو هم فرهاد باش

آه! در شهر شما ياری نبود قصه هايم را خريداری نبود!!!

وای! رسم شهرتان بيداد بود شهرتان از خون ما آباد بود

از درو ديوارتان خون می چکد خون من،فرهاد،مجنون می چکد

خسته ام از قصه های شوم تان خسته از همدردی مسموم تان

اينهمه خنجر دل کس خون نشد اين همه ليلی،کسی مجنون نشد

آسمان خالی شد از فريادتان بيستون در حسرت فرهادتان

کوه کندن گر نباشد پيشه ام بويی از فرهاد دارد تيشه ام

عشق از من دورو پايم لنگ بود قيمتش بسيار و دستم تنگ بود

گر نرفتم هر دو پايم خسته بود تيشه گر افتاد دستم بسته بود

هيچ کس دست مرا وا کرد؟ نه! فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه!

هيچ کس از حال ما پرسيد؟ نه! هيچ کس اندوه مارا ديد؟ نه!

هيچ کس اشکی برای ما نريخت هر که با ما بود از ما می گريخت

چند روزی هست حالم ديدنیست حال من از اين و آن پرسيدنيست

گاه بر روی زمين زل می زنم گاه بر حافظ تفاءل می زنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت يک غزل آمد که حالم را گرفت:

" ما زياران چشم ياری داشتيم خود غلط بود آنچه می پنداشتيم"

توهم

00mehdi00 — Fri, 08 Sep 2006 22:21:16 GMT

آنکس که مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود که به شوق من آمده باشد رهگذري بود که روي برگهاي خشک پاييزي راه مي رفت صداي خش خش برگها همان آوازي بود که من گمان مي کردم ميگويد: دوستت دارم

‌( با تشکر از صالی عزیز)

لالالالا

00mehdi00 — Fri, 25 Aug 2006 22:12:57 GMT

لالالالا همه در خواب نازن

دیگه چیزی ندارن تا ببازن

بخواب آروم نه اینکه وقت خوابه

بخواب ای گل که بیداری عذابه

نترس از دست بی قانون فردا

بخواب جونم که قانون داره دنیا

بخواب آروم گل گلدون خونه

که بیرون تا بخوای نامهربونه

لالالالا که قلبم زیرو رو شد

که دست عاشقم پیش تو رو شد

که بازم این دلم دیوونگی کرد

که این دیوونه ، با عشق زندگی کرد

بخواب ای گل الهی در نمونی

نگیره بغضت از نامهربونی

بخواب جونم که درها رو ببندم

نخوای از من که با گریه بخندم

لالالالامی گن اینجا همه مردم فریبند

چه بی قانونه قانونش

چقدر بی برکته نونش

نمی دونی چقدر سخته

همون کارای آسونش

همش بغضُ همش بغضه

روی لبهای خندونش

نترس از دست بی قانون فردا

بخواب جونم که قانون داره دنیا ...